asandrzej pisze:Powrót po wygaszeniu ekran, to przyciśniecie przycisku i przeciągniecie palcem po ekranie w celu odblokowania,
nie wiem, czy opcję odblokowania można wyłączyć.
W Defy działa to tak samo. Upierdliwe.
Maarek pisze:Trekbuddy na Androida - był tak okropny, że od razu go wyrzuciłem i nie dałem drugiej szansy,
Oj. ..... ale podpadłeś Rangerowi
Ale ja nie o tym. Chciałem jeszcze wrócić do tego:
Marko pisze:Ranger pisze:Z tego co się widuje - jedni odczuwają tam komfort naciskając guziki, a inni tykając ekrany.
Jeszcze inni łączą komfort dotyku z niezawodnością guzików...
Drobna uwaga. Podobnie jak w przypadku "widzialności" ekranu nie można ekranów dotykowych wrzucać do jedngo worka. Czym innym jest bowiem ekran pojemnościowy smartphona, a czym innym ekran oporowy outdoorowca, na dodatek czym innym jest ekran oporowy zoptymalizowany pod obsługę paluchem tak jak np. ma to miejsce w Dakocie, a czym innym ekran oporowy "precyzyjny" zoptymalizowany pod obsługę rysikiem, który rzecz jasna paluchem też można obsługiwać.
Co do ekranu pojemnościowego. Pisałem już wyżej. Mam miażdżycę, zatem kłopoty z dokrwieniem w tym z dokrwieniem palców, w związku z czym telefon "nie zawsze wie" że w niego pacam
Wkurza mnie w smartphonie właśnie ta nieprzewidywalność reakcji telefonu. Czasami reaguje idealnie czasami
(gdy palce bardziej "suche") muszę pewne pacnięcia powtarzać 2-3 razy, a o obsłudze tego w rękawiczkach w ogóle można zapomnieć. To w moim odczuciu wyklucza możliwość uznania smartphona jako samodzielnego
(jedynego w kolekcji) odbiornika GPS dla aktywnego turysty. Tego typu problem
(nieprzewidywalna reakcja na dotyk) w zasadzie nie występuje w ekranach oporowych - naciskam na wirtualny przycisk i jest reakcja.
Kolejna sprawa to projektowanie tras (waypointów). Zacznę od tyłu. Wiadomo, że wolę odbiorniki "guzikowe". Wolę dlatego, że dość dużo "bawię się" odbiornikiem "na szlaku", jednak w przypadku projektowania tras ekran guzikowy przegrywa z dotykowym. Tyle, że i tu nie można ekranów "dotykowych" wrzucać do jednego worka. Ekran pojemnościowy jest dość mało precyzyjny i - pomijając nawet problem "suchych" paluchów - trudno w nim precyzyjnie postawić punkt na mapie rastrowej, zwłaszcza gdy mapa jest w skali rzędu 1:80.000 - 1:100.000 i w efekcie palcem zasłaniasz sobie dobre 1,5 km
Ten problem różne aplikacje różnie rozwiązują. Można np. taki "źle postawiony" punkt przytrzymać palcem i precyzyjnej go przesunąć na swoje miejsce
(problem zasłaniania paluchem mapy jednak nadal istnieje) można też - i jest to w zasadzie rozwiązanie znane z Dakoty - przesuwać mapę tak by precyzyjnie trafiła pod kursor, pod krzyżyk i wówczas potwierdzić wygenerowanie waypointa. Tak czy siak każde z tych rozwiązań, nawet jeżeli się do niego przyzwyczaimy i będziemy sprawnie się nim posługiwać, przegra z tym do czego przyzwyczaiłeś się w TwoNav. Żadna miłość do 62ST czy żadna miłość do smartphona z ekranem pojemnościowym nie zaczaruje rzeczywistości, a ta wygląda tak jak wygląda: projektowanie trasy w TwoNav - za pomocą rysika - zostawia wszystkie inne rozwiązania daleko w tyle.
Małe wyjaśnienie - napisałem to, nie po to by się przypodobać Marko
ale dlatego, żeby jeszcze raz przypomnieć że "ekran dotykowy" nie jest pojęciem jednoznacznym, a różnice jakie występują między różnymi konstrukcjami ekranów - z punktu widzenia użytkowego - są czasami przeogromne. To samo zresztą dotyczy guzikowców. Czy to z punktu widzenia "zabawy" odbiornikiem, czy projektowania tras, różnica w ergonomii pomiędzy Colorado, 62, a eTrexem jest olbrzymia.
.
